Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

τζάμι.

Χτυπάω το κεφάλι μου στα όρια αυτού του σπιτιού. Τίποτα δεν ραγίζει, παραμόνο η μικρή ψυχή μου. Xαζεύω για λίγο έξω από το τζάμι. Τα όνειρα μου περνούν απ έξω μηχανικά. Δεν κοιτάζουν για κανένα λόγο την αυτοκαταστροφή μου. Τρομάζω.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα